| Normalde acısuda (deniz suyu karıştığı için hafif tuzlu tatlısu)
yaşamayan balık türlerinin akvaryumlarına dahi az bir miktar tuz eklenmesinin
önerildiğini sıkça duyar ve okuruz. Bazı akvaristler, akvaryumlarına
az bir miktar tuz eklediklerinde balıklarının daha sağlıklı olduğunu gözlemişlerdir, bu nedenle
de başkalarına da önerirler. Ama çoğu, balıkların tuz eklenince neden daha sağlıklı olduğunu
tam olarak kestiremez, bunu tuzun balığa zarar veren bazı parazit ve mantarlar üzerindeki
öldürücü veya zayıflatıcı etkisine yorar.
Bu, canlı doğuranlar gibi nitrite nispeten dayanıklı türler
için temel gerekçe olabilir. Fakat tuzun, özellikle Tanganyika çiklitleri gibi nitrite karşı son
derece hassas balıklar için daha önemli sayılabilecek
bir yararı var; o da nitrite rakip olması, yani bir anlamda nitriti nötralize etmesi.
Bunun nasıl olduğunu Diana Walstad Ecology of the Planted Aquarium adlı
kitabında anlatmiş.
Sudaki tuzun (NaCl) artması nitritin toksik (zehirli) etkisini önemli ölçüde
azaltıyor çünkü tuzdaki Cl- iyonları, balığın solungaçları aracılığıyla aldığı
NO2- iyonlarıyla doğrudan rekabet ediyor. Yani, nitrit iyonlarıyla beraber alınan
klorür iyonları, solungaçlardan emilen nitriti seyreltiyor, dolayısıyla da toksik etkiyi
azaltıyor. Tuz
konsantrasyonu ne kadar yüksekse nitritin etkisi o kadar azalıyor.
Çeşitli balık türleri üzerinde yapılan araştırmalar, nitritin, her 1 mg/litresi başına
20 mg/litre tuz eklenerek %100'e yakın etkinlikte nötralize edilebileceğini
göstermiş. 0.5 mg/litre düzeyindeki
nitritin çoğu balık için ölümcül olduğu düşünülürse, 10 mg/litre veya 100 litreye
1 gram gibi az miktar bir tuzun bile, çok tehlikeli düzeylerdeki nitriti nötralize
etmeye yeteceği anlaşılıyor. Deniz suyunda yaklaşık 28000 mg/litre
tuz olduğunu göz önüne alacak olursak, nitritin tuzlusu akvaryumları
için bir tehdit olmamasına şaşmamak gerekir.
Suyun pH değeri de nitritin etkisini belirleyen faktörlerden biridir.
pH düştükçe nitritin toksik etkisi artar, çünkü
pH düştükçe nitritin (NO2-N) daha yüksek bir oranı esas toksik formu
olan nitrik asite (HNO2) dönüşür. Öte yandan, amonyum/amonyak ikilisinde
de suyun pH derecesi yükseldikçe çok daha zehirli olan amonyağın payının arttığını
hatırlayın; aşağısı bıyık yukarısı sakal hesabı. Fakat biyolojik dengesi oturmuş
bir akvaryumda amonyak, atılan yemin miktarına bağlı olarak sadece geçici çıkışlar
gösterir, sonra hemen hemen sıfıra kadar iner. Bir seferde çok yem atmaktansa, az ve sık
yem atarak geçici amonyak yükselişlerinin balıklarda yarattığı az bir stres
daha da azaltılabilir. Nitritin ise balığın tolerans sınırlarına dayanıp balık sağlığı
üzerinde sürekli bir tehdit yaratması, tatlısu
akvaryumlarında daha sık karşılaşılan bir durumdur. Nitriti düşük tutmak için
havalandırma ve aerobik filtrasyonun
çok iyi olması gerekir. Amonyum ve nitrit tüketimi için Lemna minor gibi suüstü
bitkilerinden de yararlanılabilir.
Kaynaklar
- Ecology of the Planted Aquarium,
Diana Walstad
- Handbuch Aquarienwasser, Hanns-J. Krause
|